Thomas Piketty een man met lef en principes.

Op 7 mei 1971 werd Thomas Piketty in Clichy geboren. Clichy-la-Garenne, zoals de gemeente ook wel wordt genoemd, is een behoorlijke stad in de regio Hauts-de-Seine. Ze telt ongeveer 50.000 inwoners en ligt op ongeveer 6 ½ km van het centrum van Parijs.

Piketty was een snelle leerling. Hij behaalde een baccalaureaat in de wetenschappen. Aan de Ėcole Normale Supérieure in Parijs studeerde hij wiskunde en economie. Op 22 jarige leeftijd behaalde hij zijn doctoraat met zijn thesis over welvaartsherverdeling waarbij hij zich liet leiden door het thema economische ongelijkheid vanuit een historisch en statistisch oogpunt. Deze thesis schreef hij aan de Ėcoles des Hautes Ėtudes en Sciences Sociales (EHESS) en de London School of Economics.

Van 1993 tot 1995 was hij werkzaam in Amerika aan de Massachutes Institute of Technologie aan de vakgroep economie als assistent professor.

Piketty tijdens een vurig pleidooi

In 1995 keerde hij terug naar Frankrijk waar hij aan de slag ging als onderzoeker voor het Centre National de la Recherge Scientifique om in 2000 benoemd te worden tot directeur van de afdeling onderzoek van EHESS.

Drie jaar lang zette Piketty zich in om te komen tot de oprichting van de Ėcole d’Ėconomie de Paris. Dit werd een nieuw conglomeraat  van universiteiten. Om dit te verwezenlijken diende Piketty zich aan te bieden als eerste hoofd van deze instelling.

Lang duurde dit avontuur niet. Hij gaf zijn taak al snel op om als economisch adviseur aan het werk te gaan binnen het campagneteam van Ségolène Royal tijdens de Franse presidentsverkiezingen. Zij moest het echter afleggen tegen haar opposant Nicolas Sarkozy.

Piketty ging columns schrijven voor de linkse krant Libération en opiniestukken voor Le Monde. Vanwege zijn academisch werk rond kapitaal en ongelijkheid in combinatie met zijn werk voor deze kranten kreeg hij al snel het etiket links opgeplakt.

In 2012 schreef hij, samen met collega economen een opiniestuk waarin ze de kandidatuur van François Hollande ondersteunden. Echter, vanwege het, volgens Piketty aantoonbare wanbeleid van Hollande heeft hij zich intussen volledig van hem gedistantieerd. “De mate waarin de president zijn economisch beleid improviseert is verbijsterend”, zei Piketty in 2014 tegen de Franse krant Le Monde.

In 2013 publiceerde hij zijn boek “Het Kapitaal in de 21^ste Eeuw”. Dit werk werd meteen een hype. Inhoudelijk is het een doorwrocht onderzoek naar ongelijkheid in de laatste twee eeuwen. Piketty laat niet na om, als econoom, politiek stelling te nemen. In tegenstelling tot veel van zijn collega’s laat hij het niet bij het gegeven dat de ongelijkheid toeneemt. Hij geeft wetenschappelijk aan hoe de samenleving beter ingericht zou moeten worden. Hij weerstaat daarmee de neiging van veel economen om de status quo te beschouwen als de onvermijdelijke uitkomst van de economische mechanismen.

Het omslag van de Nederlandse vertaling

Ongelijkheid is volgens Piketty een uitwas van het kapitalisme dat bestreden moet worden.

“De verdeling van rijkdom heeft natuurlijk te maken met economische factoren, maar het vooral een kwestie van politiek en vraagt om een hervorming van het huidige systeem”.

Zijn boek werd een wereldbestseller. Door de Franse uitgave werd er al zoveel over het boek geschreven en gediscussieerd dat de Engelse vertaling door de Amerikaanse uitgever met een maand werd vervroegd. Het boek was in een mum van tijd uitverkocht.

De Amerikaanse uitgave leidde er toe dat Piketty door president Obama werd ontvangen. Er volgden boekbesprekingen door Nobelprijslaureaten en Pullitzerprijswinnaars.

Onlangs bezocht Piketty de Nederlandse Tweede Kamer, waar hij op verzoek van de commissie Financiën over zijn ideeën en zijn boek kwam praten. Volgens hem wordt het verschil tussen rijk en arm steeds groter als politici er niets aan doen.

In januari 2015 werd hij voorgedragen voor opname in Légion d´Honneur. Tot ieders verbazing weigerde hij de hoogste Franse onderscheiding. Tegen het Franse persbureau AFP lichtte hij zijn beslissing toe. “Het is niet aan de regering om te beslissen wie eerwaardig is. Zij zouden er beter aan doen zich te richten op het herstel van de economische groei in Frankrijk en Europa”.

Een zeker lef en gebrek aan principes kunnen Piketty niet worden ontzegd.