ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

4 september – Léopoldine, de dochter van Victor Hugo verdrinkt.

4 september – Léopoldine, de dochter van Victor Hugo verdrinkt.

Van Victor Hugo weten we dat hij een groot schrijver en dichter was. Minder bekend zijn zijn tekeningen en schilderijen. Ook krijgt zijn loopbaan in de politiek weinig aandacht.

Sinds 1840 hield hij zich meer met politiek dan met schrijven bezig. Aanvankelijk stond hij volledig achter Napoleon III en koos hij de kant van de monarchie. Maar naarmate Napoleon steeds meer de neiging vertoonde tot alleenheerschappij, stelde Hugo zich steeds vijandiger op.

Nadat Napoleon III een staatsgreep pleegde en een anti parlementaire grondwet invoerde had Hugo het helemaal gehad. Hij zocht toenadering tot de linkse republikeinen en noemde de keizer openlijk een verrader van Frankrijk. Hij probeerde het volk op te zetten tegen de keizer waarop hij werd bedreigd met arrestatie. Hugo ging vrijwillig in ballingschap. Hij vluchtte eerste naar Brussel, daarna nam hij zijn intrek in een huis op Jersey om vandaar te verhuizen naar Guernsey waar hij zou blijven tot zijn dood in 1870. Om zijn ballingschap op te heffen moest hij zijn kritiek op de regering staken. In zijn koppigheid spar hij de woorden; “Als er nog maar één overblijft om kritiek te leveren, dan zal ik die laatste zijn.” Hugo kreeg daardoor het aureool van onverzettelijke banneling en maakte van hem een levende legende en een bijna mythisch figuur.

Hoewel Napoleon in 1859 amnestie verleende aan alle ballingen, verkoos Hugo niet langer als Fransman gezien te worden. Wel keerde hij nog regelmatig terug naar het vasteland, waar hij verbleef in het huis van vrienden, de familie Vacquerie, in Villequier, een kleine gemeente  vlak bij Rouen. Dat zij vrienden waren is niet zo opmerkelijk. Léopoldine, zijn oudste en meest favoriete dochter was getrouwd met een zoon van deze familie.

Op 4 september 1843 was Léoplodine samen met haar man een zeiltocht op de Seine aan het maken. Hun boot sloeg om en de oogappel van  Hugo verdronk hierbij. Dit bezorgde hem een verdriet dat nauwelijks overkomelijk was.

In de lente van 1856 kwam er een einde aan zijn zelfverkozen stilte. Zijn gedichtenbundel “Les Comtemplations” werd zijn terugkeer naar de wereld. De gedichten beantwoorden aan een nood tot heropbouw van de betekenis van het leven. De bundel bestond uit twee delen; “Autrefois (vroeger)” en “Ajourd’hui (vandaag).” In alle gedichten staat het overlijden van Léopoldine centraal. Ook staan zij centraal voor de geestelijke dood van Hugo.

Het huis van de familie Vacquerie, gebouwd in de eerste helft van de 19de eeuw werd later ingericht als het Museum Victor Hugo.