ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

16 augustus – Koning Charles X verlaat Frankrijk voorgoed.

16 augustus – Koning Charles X verlaat Frankrijk voorgoed.

Karel Filip werd geboren op 9 oktober 1757 in Versailles. Hij was de vijfde zoon van Lodewijk-Ferdinand, die op dat moment de Dauphin (kroonprins) van Frankrijk was. Karel was de jongste broer van Lodewijk XVI en Lodewijk XVIII. Zijn grootvader was koning Lodewijk XV.  Bij zijn geboorte kreeg hij de titel “Graaf van Artois”.

Op zijn achtste jaar overleed zijn vader, twee jaar later gevolgd door zijn moeder. Karel en zijn broers werden opgevoed door hun grootmoeder, koningin Maria Leszczynska. Maar ook dat was van korte duur. Maria stierf een jaar later, waarna de opvoeding van de edele jonge heren werd overgenomen door hun tantes.

Tijdens de regering van zijn oudste broer, koning Lodewijk XVI, was hij de vierde in lijn van de troonopvolging.  Door het vroege overlijden van hun halfbroers werd Karels oudere broer, Lodewijk in 1814 gekroond tot koning Lodewijk XVIII. Karel werd troonopvolger.

Karel was een aantrekkelijke man. Hij was hartelijk en een grappige verhalenverteller. Maar naast levensgenieter was hij ook een gelovig en autoritair man.

Hij werd beschouwd als het knapste lid van de koninklijke familie en had tal van affaires. Er waren maar weinig vrouwen die hem konden weerstaan. Later begon hij een liefdesrelatie met Louise de Polastron die haar hele leven bij Karel zou blijven. Ondanks dat trouwde Karel in 1773 met Maria-Theresia, prinses van Sardinië en Piëmont.

Als graaf van Artois was zijn invloed op Lodewijk XVI al noodlottig. Hij moedigde zijn broer aan zich te verzetten tegen de hervormingsgedachten van minister Jacques Necker. Hier begon hij zich al te manifesteren als uiterst conservatief.

Na de bestorming van de Bastille op 14 juli 1789, het begin van de Franse Revolutie, werd Karel op 17 juli door zijn broer weg gestuurd uit Frankrijk. Koning Lodewijk zag in dat Karel een gevaar voor de monarchie zou zijn wegens zijn conservatieve houding en daardoor het slachtoffer zou kunnen worden van een moordaanslag. Daarnaast had hij het plan om van Karel zijn vertegenwoordiger in het buitenland te maken. Op diezelfde 17de juli week Karel uit.

Via omzwervingen door diverse landen belandde Karel in Engeland waar Koning George III hem toestond te verblijven op het koninklijk paleis in Edinburgh. Tevergeefs trachtte hij, daarbij gesteund door een Engels legertje, Frankrijk binnen te vallen via Île d’Yeu, een klein eilandje voor de Franse kust. Een mislukking en hij moest jaren wachten tot de val van Napoleon eer hij met een geallieerd leger Frankrijk kon betreden.

Na een kortstondig regentschap in 1814 was hij tijdens de regering van Lodewijk XVIII de drijvende kracht achter de ultra reactionairen. In 1824 volgde hij zijn broer op. Op 29 mei 1825 liet hij zich tijdens een indrukwekkende plechtigheid in Reims, volgens de middeleeuwse tradities zalven tot koning. Hierna ging hij regeren als autoritair vorst. Hij verzekerde zich daarbij van de steun van de hoge adel en geestelijkheid en werkte alsof er nooit een revolutie had bestaan. Met antiliberale wetten probeerde hij het Ancien Régime te herstellen. Een botsing met de kamer kon daarbij niet uitblijven. Zijn eerste minister vaardigde op 26 juli zijn Ordonnanties uit, die een regelrechte schending van de grondwet inhield. Hierop volgde de julirevolutie. Deze dwong de Karel, enkele dagen later, op 31 juli tot troonsafstand en te vluchten.

Hij nam zijn toevlucht in Rambouillet waar hij te kennen gaf via Cherbourg Frankrijk te willen verlaten. Via Verneuil-sur-Avre en Merlerault bereikt de koninklijke stoet op 9 augustus Argentan. De prefect van La Manche, Estourmel, hoewel ontdaan van zijn functies, maar nog niet afgetreden, ontving Karel met de nodige egards en respect. Vandaar ging het konvooi door naar Saint-Lô. Ooggetuigen beseften de erbarmelijke staat van het gezelschap. Alleen de kinderen hadden de charme van hun onschuld. Maar de mensen uitten hun haat tegenover de koning.

De volgende dag ging de stoet verder naar Carentan. Inmiddels ging het gerucht dat Karel van plan was zich terug te trekken op Cotentin om het schiereiland bezet te houden gesteund door 20.000 manschappen van Zwitserse en Engelse origine om zich te zetelen in Cherbourg. Er vormde zich een groep van gewapende burgers, gesteund door de nationale garde van Bayeux en Valognes om de koninklijke familie uit te moorden.

Het was Odilon Barrot die de plannen wist te voorkomen.

Op 16 augustus arriveerde Karel met zijn gevolg rond 14.00 uur in Cherbourg. Zij werden opgevangen door een gewapende militie en onmiddellijk afgezonderd in een afgesloten ruimte afgebakend met hekken. Een enorme menigte sloeg de verpauperde en sjofel geklede familie vanuit gebouwen en vanaf de dokken dreigend, maar in stilzwijgen gade. Buiten de haven lagen twee Franse oorlogsschepen te wachten om Karel en zijn gevolg te begeleiden naar Engeland en om te voorkomen dat hij uit zou wijken naar Nederland of een van de Kanaaleilanden.

De koning daalde als eerste af naar het schip de Groot Brittannië. Het vertrek werd nog enige uren uitgesteld omdat men vergeten was proviand in te slaan. Het schip werd door een stoomsleper naar buiten gebracht waar het onder zeil ging voor de tocht naar Portsmouth waar het op 17 augustus arriveerde,

Karel X zou nooit meer terugkeren naar Frankrijk