ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

4 augustus – Normandië bezet door Pruisen.

4 augustus – Normandië bezet door Pruisen.

Op 4 augustus 1871 werden de provincie Calvados en de stad Caen overstroomd door een Pruisisch leger van meer dan 10.000 soldaten. Maar niet alleen Normandië werd bezet. Heel Frankrijk werd ondergeschikt gemaakt.

De Frans-Duitse Oorlog, die gevoerd werd in 1870 en 1871 ontstond doordat Frankrijk alleenheerser wilde worden over Europa, terwijl het Duitse doel was, de eenwording van Duitsland. De oorlog die eigenlijk maar een half jaar duurde was kort maar hevig. Beide landen brachten een legermacht van elk meer dan een miljoen soldaten op de been. Door de korte duur bleven de verliezen aan beide kanten beperkt. Het totale aantal gesneuvelden bedroeg ongeveer 150.000 manschappen. Het aantal gewonden was echter een veelvoud hiervan.

Napoléon Bonaparte heerste over grote delen van Europa. In 1815 werd hij bij Waterloo vernietigend verslagen en door zijn verbanning naar St. Helena was zijn rol uitgespeeld.

In Frankrijk werd de periode onder Napoléon verheerlijkt en men hoopte op een terugkeer naar de glorieuze tijden van vroeger.

Een neef van Bonaparte voelde goed aan wat er leefde onder het volk. Door de massa te manipuleren werd hij in 1848 “gekozen” tot president van Frankrijk om zich in 1852 tot keizer van Frankrijk te laten kronen. Hij koos de naam Napoléon III. Zijn streven was er daarna voortdurend op gericht de invloed van Frankrijk in Europa uit te breiden.

Duitsland streefde hetzelfde na. Het toenmalige Heilige Roomse Rijk was door toedoen van Bonaparte opgeheven. Wat restte waren was een los verband van staten en staatjes. Het koninkrijk Pruisen en het keizerrijk Oostenrijk maakten hiervan deel uit. Oostenrijk was de belangrijkste.

Dat was tegen de zin van de Pruisische Otto von Bismarck. Hij streefde een herenigd Duisland na onder leiding van Pruisen.

Hij wist dat het nodig was de bevolking enthousiast te maken voor een totale hereniging. Daarvoor stuurde hij aan op een grote oorlog waaruit Duisland als overwinnaar uit de strijd zou komen.

Met Frankrijk was ruzie ontstaan over de mogelijke aanspraken van een Pruisische prins op de Spaanse troon. Er werd hierover een persbericht de wereld ingestuurd, maar dit was door Bismarck zodanig bewerkt dat de Franse keizer zich zwaar beledigd voelde. Napoléon III was toch al niet te spreken over de Pruisische expansiedrift. Via de pers werden de sentimenten in beide landen met succes bespeeld en op 19 juli 1870 liet Frankrijk zich verleiden aan Pruisen de oorlog te verklaren. Bismarck had zijn zin.

Napoléon III had zich echter misrekend. Hij was er van uitgegaan dat hij steun zou krijgen uit de rest van Europa en dat Duitse staten zoals Beieren, Baden en Württemberg niet deel zouden nemen aan de oorlog.

Maar Europa bleef toekijken vanaf de zijlijn en andere Duitse staten besloten deel te nemen aan de strijd. De Duitsers brachten in enkele weken tijd drie legers op de been met een gezamenlijke sterkte van 400.000 manschappen. Bij de Duitse grens trokken de Fransen een z.g. Rijnleger samen bestaande uit 200.000 man.

De eerste Franse aanval werd bij Spichern afgeslagen. Daarop trokken de Duitse legers op, onder leiding van de Pruisische kroonprins Friedrich Wilhelm. De Fransen werden bij Wissembourg en Woerth respectievelijk op 4 en 6 augustus verslagen. Het Rijnleger trok zich terug op Metz maar werd door drie verschrikkelijke veldslagen in de buurt van Metz volledig ingesloten.

Een poging van Frankrijk, onder leiding van de van oorsprong Ierse generaal Mac Mahon het Rijnleger te ontzetten mislukte en Frankrijk was gedwongen slag te leveren bij Sedan. Frankrijk verloor de slag en meer dan 100.000 soldaten werden krijgsgevangen genomen. Onder hen ook Napoléon III. Op 2 september 1870 capituleerde het Rijnleger. Dit was het einde van het keizerrijk. De keizerin vluchtte naar Engeland.

De Duitsers rukten verder op naar Parijs en omsingelden de stad waar op dat moment 400.000 man Franse troepen waren samengedrongen. Parijs bleef omsingeld terwijl de Duitsers verder oprukten, richting midden Frankrijk.

De strijd om Parijs bleef onbeslist. Er brak een grote hongersnood uit en mensen overleefde door het eten van ratten en muizen. Op 28 januari 1871 werd een wapenstilstand van 21 dagen afgekondigd. In die tijd kon de stad worden bevoorraad, er moest een nieuw Frans parlement worden gekozen en er kon een begin worden gemaakt met vredesonderhandelingen.

Op 1 maart werd de voorlopige vrede door het nieuwe parlement goedgekeurd en ondertekent in Versailles. Op 10 mei volgde de definitieve vrede van Frankfurt. De Duitsers hadden hun slag binnen gehaald.

Ook werd in Versailles het door Bismarck het zo begeerde Duitse keizerrijk uitgeroepen. Bij de vrede kreeg het nu weer zelfstandige en verenigde Duitsland de voormalig Duitse, maar nu Franse gebieden Elzas en Lotharingen terug in bezit en Frankrijk moest een oorlogsschatting van 5 miljard franc betalen.

Om er zeker van te zijn dat aan alle Franse verplichtingen werd voldaan bleef een deel, waaronder Normandië, tot september 1873 door Duitsland bezet.