ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

26 juli – André Maurois.

26 juli – André Maurois.

Op 26 juli 1885 werd in Elbeuf in de Elzas Emile Salomon Wilhelm Herzog geboren. Hij was de zoon van een Joodse industrieel. In die periode zou de Elzas door Duitsland worden ingelijfd, maar Herzog Sr. koos er voor Frans te blijven. Hij verhuisde met zijn gezin naar Normandië.

Emile Herzog volgde in Rouen lessen filosofie bij professor Alain. Deze zou de kijk op het leven voor Herzog blijvend beïnvloeden. Gedurende de Eerste Wereldoorlog deed Herzog dienst in het Franse leger. Bijna dagelijks maakte hij kleine aantekeningen over zijn bevindingen. Deze kattenbelletjes over een verbindingsofficier bij een Schotse divisie, goot hij op humoristische wijze in, in een romanvorm, gegoten essay. Les silences du colonel Bramble kwam onder zijn pseudoniem André Maurois uit in 1918.

In 1922 verscheen zijn tweede boek: Les discours du docteur O’Grady.

Vanaf het einde van de Eerste Wereldoorlog had Maurois, zoals hij inmiddels algemeen bekend was, nog maar een missie; Schrijven.

Hij werd vooral bekend door zijn romans Bernhard Quesnay (1926) en Climats (1928). In deze roman weet hij op minutieus-psychologische manier de problemen van zijn hoofdpersonen, een echtpaar, bloot te leggen. Hij doet dit op een subtiele, methodische wijze en in een perfect klassiek taalgebruik.

Behalve fictie schreef Maurois ook veel, zeer gewaardeerde, biografien, waaronder die van Shelley in 1923, Disraeli in 1927, Byron in 1930, Toergenyev in 1931 en Proust in 1949.

Het werk van Maurois blinkt uit door zijn levendigheid en helderheid. Zijn filosofische kijk op het leven is alom aanwezig, maar wordt nooit moeilijk verteerbaar. Het is eerder een kunst van leven die het geluk van mensen bestudeerd en die dat vooral vindt in de manier van leven. Vanaf 1938 was Maurois lid van de Académie Française.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij opnieuw in het Vrije Franse Leger en verbleef in Londen. Daar was hij de leraar Engels van Charles de Gaulle.

Maurois overleed op 9 oktober 1967 in Neuilly-sur-Seine, in het land dat hem in zijn kinderjaren liefdevol had opgenomen en dat hij altijd trouw is gebleven.