ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

22 juni – La comtesse de Segur en het Kasteel van Nouettes.

22 juni – La comtesse de Segur en het Kasteel van Nouettes.

Sophie Rostopchine werd geboren op 1 augustus 1799 in Sint Petersburg. Haar vader, Feodor, diende als luitenant-generaal bij de Russische infanterie en was onder Tsaar Paul I minister van buitenlandse zaken.

Zij bracht haar jeugd door op het landgoed Voronovo in de buurt van Moskou. Op dit uitgestrekte landgoed van 45.000 ha. waar meer dan 4.000 lijfeigenen te werk waren gesteld, groeide Sophie op in welstand en volgens de Russische aristocratische tradities. Zij werd onder meer onderwezen in vreemde talen waarvan ze er vijf sprak en het Frans als belangrijkst werd gezien.

Sophie was en wild en moeilijk in het gareel te krijgen meisje. Regelmatig werd ze door haar moeder uitgescholden en hardhandig bestraft. Toch zou dat veranderen. Haar moeder, beïnvloed door Joseph de Maistre, de gevolmachtigd minister van de koning van Sardinië en door Jezuïeten keerde het orthodoxe geloof de rug toe en werd katholiek. Op dertienjarige leeftijd werd ook Sophie fanatiek katholiek.

Ten tijde van de inval door het grote leger van Napoleon was haar vader gouverneur van Moskou. Hij liet pamfletten verspreiden waarop hij opdracht gaf de stad in vuur en vlam te zetten. Met dit doel werden zelfs gevangenen vrij gelaten die elke wijk in vlammen zette. Door deze zet werd Napoleon gedwongen zich terug te trekken.

Het nadeel hiervan was dat de aristocratie en rijke handelaren in de stad al hun bezittingen verloren hadden en de gouverneur met enorm veel vijandigheid werd geconfronteerd. Feodor viel in ongenade

En werd door de tsaar uit al zijn functies ontzet. Hij koos er voor om in ballingschap te gaan leven en via Polen, Duitsland en Italië kwam hij uiteindelijk in 1817 in Frankrijk terecht. In al deze landen werd hij, als redder van de monarchie, met gejuich ontvangen.

Hij haalde zijn familie naar Frankrijk waar zijn dochter Sophie kennis maakte met Eugène de Segur. Door Sophie Swetchine, ook een Russische die zich tot het katholieke geloof had bekeerd, werd een huwelijk tussen deze twee gearrangeerd. Op 14 juli 1819 trouwde Sophie met Eugène en kreeg de titel gravin van Segur.

Twee jaar later vetrokken haar vader en moeder terug naar Rusland en lieten haar in Frankrijk achter. Maar niet nadat Feodor een kasteel in Nouettes voor haar had laten bouwen. Op 22 juni 1821 werd het kasteel via een acte verleend door Notaris Lefebvre in Parijs aan Sophie overgedragen.

Het kasteel ligt op 7 kilometer van het stadje L’Aigle op de weg van Cherbourg naar Parijs.

Haar huwelijk dat aanvankelijk bijzonder geslaagd leek, werd al snel een groot verdriet. Haar wispelturige echtgenoot bedroog haar regelmatig en hij nam het niet erg nauw met zijn plichten. Terwijl Sophie voornamelijk op het kasteel Nouettes verbleef, vierde Eugène feest in Parijs. Toen hij werd benoemd tot voorzitter van de Chambre des Pairs (het Franse Hogerhuis) was het hek helemaal van de dam. Hij bezocht zijn vrouw en inmiddels acht kinderen nog maar zelden in Nouettes. Sophie bleef berooid en inactief in Normandië achter. Ze had regelmatig last van hysterische aanvallen. Deze zouden voor een deel geërfd zijn van haar moeder, maar ook te maken hebben met een, door haar echtgenoot overgedragen geslachtsziekte.

De Gravin van Segur bleek een late roeping te hebben. Ze was inmiddels de 50 al gepasseerd toen ze begon te schrijven. Haar kleinkinderen had ze altijd verhalen verteld. Deze had ze inmiddels op papier gezet en in een boek verzameld. Op een receptie las zij een paar verhalen voor aan een vriend, Louis Veuillot die haar danig van onder de indruk was. Hij bracht Sophie in contact met Louis Hachette, de toenmalig directeur van de spoorwegen. Deze was op zoek naar uitbreiding van zijn uitgaven voor kinderen die op de stations gekocht konden worden. Het boek van Sophie “Nouveaux Contes de Fées” werd gekocht door Hachette en Sophie kreeg een contract voor 1.000 franc. Hij verleende haar ook het  monopolie voor de verkoop van kinderboeken op de stations.

Hierna haalde ze de volledige auteursrechten naar zich toe die na stevig onderhandelen haar leven leefbaarder maakten. Zij schreef een tiental boeken waarbij discipline en lijfstraffen de boventoon voerden maar een redelijk succes werden.

Door het overlijden van haar man en de terugloop van de populariteit van haar boeken dwongen haar het kasteel Nouettes te verkopen. Verbitterd werd de een Franciscaanse van de Derde Orde onder de naam Zuster Marie-Françoise.

Zij nam haar intrek aan de rue Casimir-Perier in Parijs waar ze tot haar dood op 9 februari 1874 verbleef.