ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

6 mei – Gaston Leroux

6 mei – Gaston Leroux

Op 6 mei werd Gaston Louis Alfred geboren in Parijs. Hij was de zoon van een geslaagd zakenman die vanuit Normandië was vertrokken om daar zijn kapitaal te verdienen. Maar, eens een Normandier, altijd een Normandier.

De ouders van Leroux vonden de grote stad geen geschikte plaats om hun kind op te laten groeien. Om die reden werd hij terug naar Normandië gestuurd om daar zijn opvoeding en opleiding aan een kostschool te genieten. Leroux bleef in zijn latere leven Normandië trouw en bracht hier vele vrije uren door.

Na zijn middelbare school met goed resultaat te hebben afgerond, ging hij terug naar Parijs waar hij rechten ging studeren. Hij slaagde voor zijn studie in 1889. Leroux ging op zoek naar werk als advocaat. Helaas overleden zijn ouders kort daarna en Leroux werd erfgenaam van vele miljoenen francs. Hij ging genieten van het leven en het enorme kapitaal werd er in een geen tijd doorgejaagd.

Vanwege zijn opvallende levensstijl bleek geen enkel advocatenkantoor vertrouwen in Leroux te hebben. Hij moest daarom wel iets anders vinden. Gelukkig had hij een goede babbel en een vlotte pen. In 1890 werd hij bij l’Echo de Paris aangenomen als rechtbankverslaggever. Op eigen verzoek mocht hij daar ook gaan werken als theatercriticus.

Zijn talent werd onderkent en hij kreeg een baan aangeboden tegen een veel hoger salaris bij Le Matin.

Le Matin was een Franse landelijke krant die was opgericht in 1883. Als snel werd het een van de vier grootste kranten van Frankrijk. In de jaren tussen 1910 en 1920 groeide de oplage tot meer dan een miljoen exemplaren per dag. Na 1930 begon de oplage snel terug te lopen tot in 1935 een absoluut dieptepunt werd bereikt van nog slechts 300.000 exemplaren.

Le Matin had dit over zichzelf afgeroepen. De krant was in de loop der jaren steeds rechts nationalistischer geworden en bleek goede banden te onderhouden met het toenmalige, collaborerende Vichy-regime.

La Matin werd na de bevrijding van Frankrijk in 1944 verboden.

Leroux werd door Le Matin aangesteld als internationaal correspondent. Zijn belangrijkste journalistieke werk leverde hij als correspondent in Rusland, waar hij in 1905 gestationeerd was. Hij maakte de Russische revolutie van dichtbij mee en deed daar op opvallende wijze verslag van.

Toch was hij niet tevreden. In 1907 verliet hij de journalistiek en besloot zich toe te gaan leggen op het schrijven van fictie.

In 1908 verscheen zijn eerste boek “Le mystère de la chambre jaune”. De hoofdfiguur in deze novelle was de amateur detective Joseph Rouletabille. Deze zou een aantal volgende boeken op blijven treden.

Deze boeken waren op een bepaalde manier opvallend. Zij werden een belangrijk onderdeel van de het genre detectiveboeken dat men later aanduidde als de “locked-room puzzles”. De gesloten-kamermoord is een subgenre van detectiveverhalen. In dit genre wordt het lijk van het slachtoffer steeds in een van binnen afgesloten ruimte gevonden. Dit stelt de detective en de lezer voor het raadsel hoe die moord plaats heeft kunnen vinden. Edgar Allen Poe’s schreef in 1841 “The murders in the rue Morgue”. Dit boek werd gezien als het eerste detectiveboek, maar ook als locked-room puzzle.

In een tweede reeks van detectives laat Leroux de hoofdrol overnemen door Chéri-Bibi. Deze is ten onrechte veroordeeld voor een misdaad die hij niet heeft begaan. Hij ondergaat een cosmetische operatie waardoor hij niet langer wordt herkend om zo de echte moordenaar te vinden.

Allemaal leuke boeken, maar zijn grootste succes verscheen in 1910. “La fantôme de l’opera”.

Dit boek werd voor het eerst verfilmd in Amerika in 1925. Daarna zouden er nog acht remakes worden gemaakt.

Het werd op muziek gezet en in 18 verschillende versies op het toneel gebracht. De meest bekende is de musical uit 1986 geschreven door Andrew Lloyd Webber en Carles Hart. Deze bewerking draait inmiddels al 29 jaar zonder onderbreking in Londen.

Leroux bleek ook een uitstekende neus voor zaken te hebben. In 1919 verhuisde hij van Parijs naar Nice. Daar startte hij een eigen filmproductiebedrijf genaamd Cineromans. Maar lang moch zijn geluk niet duren. Op 15 april 1927 overleed hij als gevolg van acuut nierfalen.

Een zwarte dag voor Frankrijk en de wereld. Een fantasierijk man verliet de wereld, maar gelukkig hebben we zijn creatieve erfenis nog.