ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

24  april – Hector Malot – La Mousse.

24 april – Hector Malot – La Mousse.

Hector-Henri Malot zag het levenslicht op 20 mei 1830 in La Bouille, vlak bij Rouen. Hij groeide niet op in een echt harmonisch gezin. Zijn vader was notaris, een starre man die veel waarde hechtte aan een strenge opvoeding.

Als weduwnaar was hij hertrouwd met de vrouw van officier uit het Vreemdelingenlegioen. Beide hadden twee kinderen uit hun eerdere huwelijk. Hector was de jongste van de vier.

Zijn tweede moeder was een stuk aardiger voor de kinderen. Zij las de kinderen voor het slapen gaan avontuurlijke verhalen voor over verre reizen. De meesten waren geïnspireerd op het leven van haar eerste echtgenoot. Zij stimuleerde Hectors liefde voor verhalen.

Hector studeerde als jonge knaap aan het Lycée Corneille in Rouen. Daar raakte hij bevriend met Jules Levallois die later een gekend literatuurcriticus zou worden en Malot steeds bleef volgen en zijn kritiek leverde.

Op de datum van zijn meerderjarigheid legde hij het advies van zijn vader om rechten te gaan studeren naast zich neer en besloot zich te verdiepen in de literatuur.

In 1853 vertrok hij naar Parijs. Vergeefs probeerde hij hier zijn eerste werk aan de man te brengen. Om in leven te blijven schreef hij artikelen voor dagbladen en tijdschriften. Teleurgesteld keerde hij terug naar huis van zijn ouders. Hier begon hij in relatieve rust te werken aan zijn eerste trilogie “Les victimes d’amour” waarvan het eerste deel werd uitgegeven in 1859 en een groot succes werd.

Malot had het helemaal gehad met de drukte van de grote stad. In 1864 startte hij met de bouw van een landhuis in Fontenay-sous-Bois. Hier bleef hij wonen tot aan zijn dood. Malot ligt hier begraven.

Drie jaar later trouwde hij met Anna Dariès. Hun dochter Lucie werd een jaar later geboren.

Hoewel Malot meer dan 70 boeken heeft geschreven, is “alleen op de wereld – sans famile” wel zijn meest bekende werk. In 1883, een jaar na het uitkomen van dit werk werd zijn kleindochter geboren. Zij kreeg de naam Perrine, dezelfde naam als de hoofdpersoon uit een aantal romans van zijn hand.

Perrine bleef zijn oogappel waar hij veel tijd mee doorbracht.

Op 24 april 1901, Malot was toen 71 jaar en al gestopt met schrijven, stuurde hij Perrine een brief.

“Ik ben boos dat ik niet meer boeken heb geschreven voor kleine meisjes om zich daar mee te amuseren. Maar er is echter nog één boek dat niemand kent. Ik ben het speciaal voor jouw aan het schrijven. Als het af is zullen we samen lezen. Ik in mijn luie zetel en jij tegenover me in je rieten stoeltje.”

Dit werk werd uiteindelijk La Mousse. Een verhaal van een klein meisje dat schipbreuk leidt in de monding van de Seine en gered wordt door een jonge visser. Ze leert het harde leven van de vissers kennen. Maar La Mousse is meer dan een verhaal over een drenkeling. Het gaf een prachtige kijk op de manier waarop Malot de omgeving en de natuur van zijn geboortestreek zag.

 

La Mousse bleef lang verborgen en werd uiteindelijk pas in 1997, 90 jaar na zijn dood op 17 juli 1907 uitgegeven,