ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

01. Wat is jouw diepste wens?

01. Wat is jouw diepste wens?

Rinus en ik woonden in 2010 op een mooi plekje in de buurt van Nijmegen, aan de rand van een woonwijk omringt door groen. De vogels floten er volop en de zon liet vaak, met gebruik van de bomen en de bladeren, prachtige lichtspelingen onze woonkamer binnenvallen.

 Al tijdens de eerste zomer bleek dat we niet rustig buiten konden zitten om te genieten van onze kleine tuin. Aan beide kanten van ons woonden jonge gezinnen met kleine kinderen. Links schreeuwde papa zijn kleine zoon toe. Zoonlief, 3 jaar oud, volgde zijn voorbeeld en deed er nog een schepje bovenop. Rechts kon een klein meisje zo overstuur raken door iets, dat het gekrijs ons door merg en been ging en wij moesten vluchten voor ons zelf.  Diverse gesprekken met de buren volgden, maar veranderen doe je niet van de ene op de andere dag. Als je het zelf wilt, kan het, al vraagt het heel wat inzet en moed.

Tegelijkertijd zag ik dat ik steeds moeilijker rond kon komen van mijn werk als journaliste voor een 3-tal weekbladen. 10 Jaar lang schreef ik artikelen en deed invalswerk als eindredacteur. Er moest iets veranderen, voordat het te laat was. Mijn Yogalessen liepen uitstekend, maar ook mijn eigen tijdschrift liet een teruggang in oplage zien. Rinus was fotograaf bij diezelfde kranten, hij had zijn eigen online nieuwsmagazine en maakte presentaties van bijzondere gebeurtenissen in het dorp. Ook zijn werk liep terug. Alle correspondenten kregen een camera en moesten zelf de foto bij een artikel maken. Daarnaast stuurden steeds meer mensen persberichten met foto’s in. Lekker gemakkelijk voor een redacteur en kostenbesparend voor het bedrijf dat alleen maar oog had voor winst en niet voor de kwaliteit van de krant en de tevredenheid van zijn medewerkers.

 

Een droom om te verwezenlijken

Op een warme dag, weggeschreeuwd uit onze eigen tuin, belandden we op een terrasje van een oude boerderij, op het platteland van Cuijk, met een heerlijk stuk appeltaart en koffie. Wat wil jij met je leven, vroeg ik Rinus? Ben je tevreden zoals het gaat, met wat je doet?

Ik was tot de conclusie gekomen dat ik toe was aan een verandering. Dat wat ik me tot doel gesteld had: kunnen leven van mijn schrijfsels was gelukt en klaar. Ik voelde niet meer de bevlogenheid en het genot om te interviewen, dat te verwoorden en ‘vakkenvuller’ op de redactie te zijn.

Wat is jouw diepste wens? Wat willen wij samen met ons leven?

Een oude droom drong zich steeds meer aan me op:. een huis op het platteland, rust, een eigen groentetuin. Rinus zijn wens: “ik wil koken, een grote keukentafel en allemaal mensen die genieten van de maaltijd.” …  een Chambres d’Hotes.

Dromen zijn geen bedrog! Ze laten mij mijn diepste roerselen zien en ze helpen me de leerschool van het leven te doorlopen. De meeste heb ik verwezenlijkt; deze nog niet. “Ben je bereid om met mij naar een ander land te verhuizen voor je droom”, vroeg Rinus. “Hier is het onmogelijk om onze droom te verwezenlijken.”

Het geschreeuw van onze buren was plotseling het hulpmiddel dat wij nodig hadden om deze stap te zetten. Wij gingen op zoek.