ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

Het kerstcadeautje van Ségolène

Het kerstcadeautje van Ségolène

Het kerstcadeautje van Ségolène

Nooit zo’n grote fan geweest van Ségolène Royal. In 2007 als presidentskandidate verslagen door Sarko. Niet sterk in tv-debatten en ook verder vaak een beetje een afwezige verschijning. Door sommige PS-partijgenoten en in het satirische TV-programma Les Guignols werd ze zelfs ‘la folle’ of ‘la dingue’ genoemd. Dat gaat me dan weer te ver. Ik vond Mme Royal vooral een overbelaste ongehuwde moeder met vier kinderen die zo nodig de politiek in moest. En als de permanent overspelige vader van die kinderen vervolgens wél president wordt, dan denk ik “mens ga toch koken” (denk hier vooral een smiley bij). Doet er verder niet toe. Want sinds gisteren koester ik een zekere warmte ten aanzien van mevrouw Royal die volgens mij trouwens enorm opgefleurd is sinds zijzelf minister, en mijn collega-journalist Valerie Trierweiler ‘première dame’ af is. Wier natrap aan het adres van Hollande middels haar schandaalboek ‘Merci pour ce moment’ ook wel voor de nodige Schadenfreude gezorgd zal hebben bij Ségolène.

Soit.
Ségolène is nu mijn vriendin.
 

Dat leg ik graag even uit.
Ik heb een openhaard. En zo’n negen kuub hout voor de deur. En ik ben hier de enige niet. Zo komt Jan Splinter op het Provençaalse platteland door de winter. Tuurlijk, er is stroom, en veel huishoudens hebben stroomvretende elektrische kacheltjes, maar die gaan uit als het echt koud wordt. Lang niet altijd onvermijdelijk, of gewoon een gevalletje pech. Want als er in de naast ons dunbevolkte departement gelegen Alpes-Maritimes een stroomtekort dreigt, worden wij op het varoise platteland preventief afgesloten. Zodat de rich&famous in 06 er niks van merken dat het in dit deel van de wereld qua elektriciteit behelpen is. En Sophia Antipolis, de silicon valley van Zuid-Frankrijk, plus het vliegveld van Nice mogen niet in de problemen komen. Commercieel gezien valt dat te snappen. En het is ook waar dat de versterkte stroomvoorziening via het al jaren geleden geplande hoogspanningstraject Boutre-Carros nog steeds door milieubewegingen wordt getraineerd. Ik ben er ook tegen, als je ziet wat de overheid van plan was/is rijzen de haren je te berge. Een van de mooiste natuurgebieden van Zuid-Frankrijk compleet verziekt door giga hoogspanningsmasten. Het alternatief -men heeft groots ingezet op zonne-energie en windturbines- is minstens zo rampzalig: hele hectaren zonnepanelenvlaktes, torenhoge windmolens op de fraaiste bergkammen; de tranen springen je in de ogen. En het rendement is omgekeerd evenredig aan de investeringen. Dus doe mij maar gewoon kernenergie. Maar dan weer niet met de Franse slag, levensgevaarlijk, met al die lekkages en sabotagemogelijkheden.
Dus tot er iets beters bedacht is houd ik het bij een houthaard. En een fles butagas voor het fornuis, zo’n fles in een metalen jasje, altijd leeg op een feestelijke zondag. Ja, dat is ouderwets, en vaak behelpen. Maar wat moet je anders? Ook in het zuiden kan het bar koud zijn in de winter. En nat.


 

Krijg je dit!
Vanwege een milieumaatregel die sterk de aandacht trekt, ook internationaal, (het haalde zelfs De Telegraaf) mag in Parijs en 435 omliggende gemeenten vanaf 1 januari de openhaard niet meer aan. Een besluit van de prefect van het departement Île-de-France, dat onderdeel uitmaakt van het regionale PPA (Plan de Protection de l’Atmosphère). Fikkie stoken in eigen huis zou volgens de prefect voor ongeveer evenveel luchtvervuiling zorgen als het autoverkeer.


Woedende reacties in heel Frankrijk. En dus ook bij ons. ‘Parijs’ besluit wat en voor je het weet ben je hier in het zuiden ook de klos. Landelijk uitrollen, heet zoiets. Weet zo’n plucheklever veel. Zou ie zelfs maar het geringste benul hebben van het leven op het platteland? Dat nog steeds heel veel mensen absoluut afhankelijk zijn van oerklassieke verwarmingsmethoden? Dat huizen worden verkocht met het argument dat er een ‘cheminee’ aanwezig is? Vast niet. Die schuift zijn pantoffeltjes ‘s avonds gezellig onder de centrale verwarming die voor het merendeel van de Franse plattelandsbevolking een onbereikbare luxe is.


Maar zie! Gistermorgen greep milieuminister Ségolène Royal in. Op France 2 vertelde ze dat ze het besluit van de prefect gaat terugdraaien. Ze noemde zijn arrêt “excessief en ridicuul”. Mevrouw de minister toonde zich juist een voorstander van stoken op hout. En dus blijft het openhaardvuur in Frankrijk nog wel een tijdje (hart)verwarmend knapperen. Het lijkt wel een kerstcadeautje. Ségolène? Míjn vriendin!

Lees meer columns van Renee op: http://wp.me/pUwkq-Yj