ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

6 februari – François Roland Truffaut

6 februari – François Roland Truffaut

In Parijs werd op 6 februari 1932 de jonge François Roland Truffaut geboren. Hij was het buitenechtelijk kind van Janine de Montferrand. De latere echtgenoot van Janine, Roland Truffaut aanvaarde en adopteerde hem en gaf hem zijn achternaam.

François werd opgevoed door kindermeisjes, maar vooral door zijn grootmoeder. Deze bracht hem de liefde voor literatuur en muziek bij. Hij woonde tot zijn tiende bij zijn grootmoeder tot het moment van haar dood. Pas daarna ging hij voor de eerste keer bij zijn ouders wonen.

Erg gelukkig was hij daar niet. Hij probeerde zo min mogelijk thuis te zijn en verbleef het liefst bij vrienden. Zijn beste vriend, tot aan zijn dood, was Robert Lachenay. Samen met hem bezocht hij zoveel mogelijk films. Later zou Lachenay als assistent werken voor Truffaut bij de opnamen van een groot aantal films.

In 1946 verliet hij voorgoed de school en hij verdiende zijn geld als klusjesman, koerier, acethyleen lasser en hij werkte korte tijd in een fabriek.  Daarna ging hij in het leger, maar ook die carrière mislukte jammerlijk. Hij nam het besluit autodidact te worden. Zijn “academische doelen” bestonden uit het kijken van drie films per dag en drie boeken per week te lezen.

Samen met Lachenay bezocht hij regelmatig filmclubs en tijdens een van de bezoeken maakte hij kennis met de Franse filmcriticus André Bazin. Via diens steun vond Truffaut zijn weg in de filmwereld. Hij werkte als filmredacteur voor diverse tijdschriften waardoor hij al snel bekend werd als rebel tegen de bestaande Franse cinema die van hem de naam kreeg “cinéma de papa”. Uit zijn artikelen bleek ook zijn duidelijke voorkeur voor de Amerikaanse film. Hij uitte die bewondering in het legendarische artikel “Une certaine tendance dans le cinéma Français”.

Het kon niet uitblijven. In 1954 maakte hij zijn eerste korte film. Vijf jaar later waagde hij zich aan zijn eerste lange film; Les Quatre Cent Coups. Dit was de eerste uit de sterk autobiografisch getinte Antoine Doinel-serie. Met deze eerste film waarmee hij onmiddellijk internationaal doorbrak werd de deur geopend naar de Nouvelle Vague.

Daarna volgden meesterwerken als Jules et Jim, l’Enfant sauvage en le Denier Métro (die in 1980 de César won voor beste film) elkaar snel op. In 1973 won hij de Oscar voor beste buitenlandse film met  La Nuit Américaine.

De veelzijdigheid van Truffaut blijkt uit het feit dat hij zelf ook regelmatig voor de camera te vinden was. Zo speelde hij een rol in Steven Spielberg’s Close encounters of the third kind in 1977.

Ook schreef hij de veelgeprezen biografie over Alfred Hitchcock, zijn meest favoriete regisseur.

Tijdens vrije dagen of in periodes waarin hij inspiratie op wilde doen, verbleef hij het liefst in de stille natuur van Normandië.

Truffaut bleef films maken tot aan zijn overlijden op 21 oktober 1984 in Neuilly-sur-Seine. Hij werd begraven op het kerkhof van Montmartre in Parijs.

 

Het graf van Truffaut in Montmartre