ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

14 februari – Valentijnsdag.

14 februari – Valentijnsdag.

Valentijnsdag, 14 februari, wordt in veel landen gezien als het feest van de liefde. Het geeft jonge koppels de kans lieve woordjes uit te wisselen. Geschenken als bewijs van liefde te geven, maar vooral, rode rozen te schenken.

Op dat laatste komen we dadelijk nog even terug.

Oorspronkelijk was Valentijnsdag een heidens feest. De voorloper van Valentijnsdag had geen enkel raakvlak met romantische liefde, wel alles met lust en lichamelijke “liefde”. Uiteindelijk werd het feest geassimileerd door de rooms-katholieke kerk met St. Valentijn als patroonheilige voor geliefden.

Over St. Valentijn is nauwelijks iets bekend. In de 18de eeuw werd verondersteld dat het Valentijnsfeest op 14 februari werd vestgesteld om de oude Lupercalia, een Romijns (en wellicht nog ouder) vruchtbaarheidfeest te vervangen. Lupercalia werd op 15 februari gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van de vrouw en het huwelijk, en Pan, de god van de natuur.

Voor de Romeinen was dit in die tijd een belangrijk feest. Uit oude documenten bleek, dat de namen van twee ongehuwde vrouwen in een kom werden gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan op hun beurt een naam trekken. Tijdens het feest werden de jonge mensen die op deze manier aan elkaar werden gekoppeld en partners van elkaar. U kunt zich voorstellen wat er gebeurde.

In Europa kwam het christendom meer en meer op en uiteraard verbood de kerk dit heidense ritueel. In 496 veranderde paus Gelasius de datum van het feest in 14 februari en noemde het de dag van St. Valentijn.

Oude afbeelding van St. Valentinus met zijn leerlingen

Volgens de Legenda Aurea werd de monnik Valentijn om zijn geloof vervolgd en persoonlijk ondervraagd door keizer Claudius II. Claudius was onder de indruk van Valentijn en probeerde hem onder doodsbedreiging over te halen zich te bekeren tot het heidense geloof van de Romeinen. Valentijn weigerde en trachtte zelf Claudius te bekeren tot het christendom. Hiervoor werd hij ter dood veroordeeld.

Toen voltrok zich een wonder. Tijdens zijn gevangenschap had Valentijn een goede relatie opgebouwd met zijn cipier Asterius. Van hem wist hij dat hij een blinde dochter had. Op de avond voor zijn executie schreef Valentijn zelf de eerste Valentijnskaart, geadresseerd aan die blinde dochter. Hij zou de kaart hebben getekend met “Van jouw Valentijn”. Toen de dochter de kaart aan nam, kon ze plotseling weer zien en zelf de kaart lezen.

Tot zo ver het vermoedelijke ontstaan van de Valentijnskaart.

Nu de rode rozen nog. Het schijnt een oud Viking gebruik te zijn voor mannen om bij bepaalde gelegenheden hun geliefde een rode roos te geven. Als we kijken naar de gebruiken in die tijd was voor jonge mannen in de liefde alles toegestaan.

Veel van galanterie was er niet bij. Het enige wat voor de mannen telde was, dat zijn bruid of aanstaande gezond was. Met het geven van de rode roos werd haar een zekere mate van gezondheid opgedrongen. Als de huid van het meisje bleek was, was het oppassen geblazen. Ze kon wel eens ziek worden en de jonge Noorman was beter in de echtelijke plichten dan in de huishouding.

De eisen die een Noorman aan zijn bruid stelde waren simpel, ze moest over een natuurlijke schoonheid beschikken, niet de “zware gang” van een paard hebben, niet dom zijn, maar vooral niet te slim, een goed werkneemster zijn en vooral geen bleke huid hebben.

Dat probeerde hij allemaal te kopen door het schenken van een rode roos. Een bloem die later de wereld zou veroveren tijdens Valentijnsdag.