ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

19 januari – Jacques-Henri Bernardin de Sainte-Pierre.

19 januari – Jacques-Henri Bernardin de Sainte-Pierre.

19 januari 1737 was de dag waarop Jacques-Henri Bernardin de Sainte-Pierre in Le Havre het levenslicht zag. Niet wetende dat hij ooit uit zou groeien tot een wereldberoemdheid op tal van terreinen.

Als kleine jongen las hij Robinson Crusoe, een boek dat een geweldige indruk op hem maakte. Hij was twaalf toen hij door een oom van hem, een scheepskapitein,  een reis naar West Indië mee kon maken.

Terug van dit avontuur ging hij studeren en werd ingenieur.

Na zijn opleiding trad hij in dienst van het Franse leger tijdens de Zevenjarige Oorlog. Hij deed dienst in Rusland, Polen, Pruisen en in 1768 verbleef hij op het eiland Mauritius. Op dat moment speelde zich daar een politiek experiment af. Maar het kan ook zijn, dat de onderzoekende geest daar verbleef in verband met de op handen zijnde Venusovergang.

Zijn rusteloze geest maakt dat hij zich nooit lang ergens op zijn gemak kon voelen. Dat veranderde toen hij zich in 1771 in Parijs vestigde en begon te schrijven.

Zijn eerste boek “Yoyage  à l’Isle de France” werd een flop. Maar des te meer succes had hij met “Etudes de la Nature”. Hierin beschrijft hij zijn voorliefde voor de natuur en de sociale wantoestanden die waren ontstaan gedurende die tijd.

Hij ontwikkelde een grote vriendschap met Jean-Jacques Rousseau waarmee hij botanisch onderzoek in en rond Parijs begon te verrichten.

Het vierde deel van zijn “Etudes” beschrijft de charmante maar naïeve idylle van Paul en Virginie. Door dit werk steeg zijn beroemdheid en het werk werd in een groot aantal talen vertaald.Het boek werd bewonderd door Napoleon, Alexander van Humbolt en Madame Bovary.

De ontwikkeling van Bernardin ging daarna snel. Hij werd gezien als ingenieur, wereldreiziger, schrijver, botanicus, vegetariër en professor moraalfilosofie. Hij werd benoemd tot hoogleraar ethiek aan de in 1794 opgerichte Ėcole Normale Supérieure. In 1795 werd hij lid van het Institut de France. In 1803 werd hij verkozen tot lid van de Académie Française.

Hij overleed op 21 januari 1814 in Ėragny als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van Rousseau’s ideeën uit de Verlichting.