ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

Rozengeur en maneschijn?

Rozengeur en maneschijn?

Harm en Sietske hebben vele jaren in een departement in het zuiden van Frankrijk gewoond, in Aveyron. Nu zijn ze verhuisd naar een ander deel van Frankrijk, naar La Manche. Het is hier minder warm in de zomer en niet zo bar koud tijdens de wintermaanden.

 

Het klimaat was echter niet de enige reden voor hen om te vertrekken. De Fransen in hun oude departement voelen zich superieur tegenover al hun landgenoten en zeker tegenover buitenlanders en zijn erg gesloten.

 

Harm en Sietske hebben in de vijf jaren die ze daar gewoond hebben met niemand een echte band kunnen opbouwen. Regelmatig werd hen bij wijze van grap gezegd dat buitenlanders niet welkom zijn maar na al die jaren zijn ze er door schade en schande achter gekomen dat het echt gemeend was.

 

Toch gingen zij aan zichzelf twijfelen. Ze vroegen zich af of het gebrek aan contact aan hen lag. Ze weten nu beter en hun zelfvertrouwen is weer teruggekeerd. Bijna alle andere Fransen met wie zij de afgelopen jaren gesproken hebben vertelden hen namelijk dat de mensen uit dit departement in heel Frankrijk bekend staan om hun arrogante houding en hun bekrompen en beperkte kijk op het leven. Verschillenden gaven dat laatste aan, door hun handen als oogkleppen bij hun hoofd te houden. Niemand had iets positiefs over de bewoners te zeggen.

 

Nu, na vijf maanden in La Manche te wonen kunnen ze met redelijke zekerheid zeggen dat de manier waarop de Fransen hier met hen, als buitenlanders, omgaan op geen enkele manier te vergelijken is met wat ze in het verleden hebben meegemaakt. Omdat ze Frans spreken vraagt men hen hier hoe lang ze al in Frankrijk wonen en waar ze vandaan komen. Zodra ze het vorige departement noemen gaan de wenkbrauwen omhoog. 

 

Is het in La Manche dan perfect? Natuurlijk niet. Je moet ook hier goed opletten.

 

Toen ze jaren geleden werk aan hun huis lieten uitvoeren zijn ze door plaatselijke artisans ontzettend opgelicht. Tijdens het zoeken naar een huis hadden ze wekenlang in een plaatselijke chambre d’hôte gelogeerd. De vriendelijke eigenaresse hielp hen bij alles. Toen ze na de definitieve aankoop een schilder, loodgieter, enzovoorts nodig hadden raadde de eigenaar hen diverse artisans aan. Later bleek dat haar badkamer door deze artisans geheel was vernieuwd en dat Harm en Siteske dat betaald hadden.

 

Aangekomen in La Manche lieten ze door twee installateurs  een offerte maken voor een satelliet antenne. Een van deze offertes zag er professioneel uit maar hij vroeg als  uurloon 170 euro’s. Dus ook hier proberen sommigen met de buitenlander een loopje te nemen.

 

Waarom doet het dan zoveel beter aan? De mensen zijn over het algemeen buitengewoon vriendelijk en accepteren buitenlanders. Hier zwaait de buurman 60 meter verderop naar hen als zij hem ’s morgens zien. In hun vorige departement mochten ze van geluk spreken als een vinger werd opgestoken. Gelukkig kon je op die afstand niet zien welke vinger dat was.

 

Zij hadden hun huiswerk gedaan toen ze voor Aveyron kozen. Het was op alle mogelijke manieren onderzocht. Bezoeken, literatuur, gesprekken met mensen, noem het maar op. Wat uiteindelijk je levensgeluk moet gaan bepalen is echter heel lastig te onderzoeken. Daarom is het goed verder te kijken dan alleen het departement. Probeer landgenoten te vinden die er al jaren wonen en stel vragen. Prik door hun verkoopverhaaltje heen.

 

De namen in dit artikel zijn fictief en bij Ma-Deuxième-Vie bekend.