ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

Aide-Aux-Anes

Aide-Aux-Anes

Op onze website heeft u met tal van Nederlanders kennis kunnen maken die het in Frankrijk helemaal hebben gemaakt. Steeds waren dat commerciële succesverhalen. Maar van iemand die heel idealistisch een non-profit organisatie op heeft gezet, hadden we u nog niet verteld.

Walter Golsteijn was werkzaam bij de Amsterdamse politie bij de afdeling ernstige delicten en later bij de afdeling forensisch technisch onderzoek. Na 25 jaar had Walter het wel gezien. Hij besloot het roer volledig om te gooien en dit zwaar belastende leven achter zich te laten.

Al een hele tijd speelde hij met de gedachte ergens meer ruimte in de natuur te vinden en de mogelijkheid dieren om zich heen te gaan houden.

In Nederland bleek zijn wens al snel volkomen onbetaalbaar te zijn, dus, horizon verleggen en Walter ging zoeken in Frankrijk.

 

Tal van huizen werden bezocht, en uiteindelijk vond hij in Gipcy, op ferme Fournay zijn stekkie. De boerderij ligt een kleine 50 km. ten noord-oosten van Montluçon. Gipcy is een gemeente in het departement Allier en ligt midden in het groene hart van Frankrijk.

In het voorjaar van 2004 verhuisde Walter met zijn hondje Sumi en een bak vol koi-karpers naar zijn nieuwe omgeving. Na de nodige tijd voor de inrichting kreeg Sumi een maatje. Kato werd opgescharreld op een rommelmarkt.

 

Vanaf dat moment begon voor Walter een tijdperk waarin dieren de hoofdrol speelden en nog steeds doen.

Het is natuurlijk geen toeval dat de dieren waartoe Walter zich voelde aangetrokken meestal aan hun lot waren overgelaten en aan wie elke vorm van medische zorg werd onthouden. Waar het voor de lokale boeren ophield, meestal vanwege de hoge kosten, begon het leven voor Walter.

Aanvankelijk ging het om kansloze lammetjes welke moesten worden groot gebracht met de fles. Intensief werk want de meeste diertjes waren ziek en hadden grote problemen.

Bij één van die lammetjes stond een ezeltje, Igor. Ook Igor was er slecht aan toe, en ja, u raadt het al. Ook Igor verhuisde mee naar ferme Fournay. Walter kon niet vermoeden dat dit toeval zijn leven totaal zou veranderen en hij drie jaar later een eigen ezelopvanghuis in leven had geroepen.

 

Na het in huis halen van Igor ontdekte hij dat het ezels geheel onterecht zwaar ondergewaardeerd is. Het zijn leuke dieren, met hun grote oren, lieve, zachtmoedige blik in hun ogen en een hoge aaibaarheidsfactor.

Ezels zijn lief, hebben een heel sociaal karakter en zijn buitengewoon trouw aan hun baas.

In de omringende weilanden zag Walter regelmatig zielige maar vooral verwaarloosde ezels staan. Zijn drang om iets voor deze geweldige dieren te doen werd steeds sterker. Regelmatig kwam Walter met een nieuw ezeltje thuis en heel vanzelfsprekend kwam “Aide Aux Anes” van de grond.

 

Ezels helpen en hen een zo goed mogelijk leven geven werd het motto van Walter. Afstanden waren voor hem onbelangrijk.

Eind 2013 werden de ezeltjes Simson, Zaza en hun zoon Mephisto vanuit de Dordogne naar Aide Aux Anes vervoerd.

Onlangs nog, op 11 juni 2014 heeft Walter weer vier ezels van de dood gered. Dit gezinnetje stond in het departement Lozère. Er was haast geboden bij het transport want vader en moeder Ugolin en Ursula, met hun kinderen Calin en Bisou stonden op het punt afgevoerd te worden naar het slachthuis.

Vier ezels in de kleine trailer waarover Walter beschikt, was ondoenlijk, dus de hele familie verhuisde in het oude vrachtautootje van Walter. Dit was weliswaar groot genoeg, maar had een doorzichtig dak van plastic. Omdat het in die periode extreem heet was in de streek, moest het vervoer in de nacht plaats vinden.

 

Moeder Ugolin, blijkt nu in de periode voordat ze haar intrek kon nemen in Aide Aux Anes al weer zwanger te zijn geraakt. Dat zou sinds haar geboorte in 2008 haar vijfde veulen worden. Veel te veel.

Ugolin en Calin zijn inmiddels, door de goede zorg van Walter gecastreerd.

 

Aide Aux Anes ontvangt geen enkele financiële steun en is dus volledig afhankelijk van mensen met een groot hart voor dieren en in dit geval speciaal voor ezeltjes. Alles bij elkaar optellende komen de kosten voor het onderhoud voor een ezeltje op ca. € 600,- per jaar. Dat zijn niet alleen de kosten voor stro, hooi en droogvoer, maar daarbij zijn inbegrepen de kosten voor de hoefsmid, de dierenarts, ontwormingskuren en speciale mineralen en zouten. Op zich valt die € 600,- dan nog wel mee is men geneigd te zeggen.

Maar tel alle ezeltjes bij elkaar, dan kom je op jaarbasis aan een aanzienlijk bedrag.

 

Wij vinden de ezeltjesopvang “Aide Aux Anes” van Walter zo speciaal dat we besloten hebben om de opvang te “adopteren” In elke volgende nieuwsbrief houden we u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.

Tevens roepen we u op om de ezeltjes in uw hart te sluiten. U kunt uw financiele bijdrage op verschillende manieren doneren.

Voor de mogelijkheden, kijk op http://www.aide-aux-anes.fr/NL en laat uw goede hart spreken. Elk tientje is er een. En bij een donatie van tenminste € 25,- sturen we u een leuke sleutelhanger met het logo van de ezelopvang.

DOEN!!!

 

We houden u op de hoogte.