De wisselwerking tussen cultuur en politiek wordt in Frankrijk, in tegenstelling tot b.v. Nederland, heel vanzelfsprekend gevonden.Intellectuelen zijn in de afgelopen honderd jaar opgekomen als een serieus genomen maatschappelijke groepering. Voor hen geldt dat ze in het publieke debat persoonlijk moreel gezag genieten. Het propaganderen van de Franse taal, zowel in het land zelf als in de rest van de wereld is een staatszaak.

Het Institut de France heeft een coördinerende taak voor alle culturele en wetenschappelijke activiteiten. Een van de onderdelen van dit instituut is de Académie Française, die al sinds 1635 officieel waakt over de zuiverheid van de Franse taal. De 40 leden van dit gezelschap worden de « onsterfelijken » genoemd. Hun benoeming behoeft de goedkeuring van de president.

 

Maar cultuur is meer. Op deze pagina's zullen we, naast het benoemen van Normandische kunstenaars, ons licht laten schijnen over musea, kerken en abdijen, tuinen en parken, exposities en evenementen.