ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

De goeie ouwe tijd.

De goeie ouwe tijd.

De hele wereld heeft de mond vol over de immigranten die vanuit noord Afrika in grote stromen pogen Europa binnen te komen. En natuurlijk is dat een probleem. Een probleem waar de verschillende regeringen geen raad mee weten. Maar laten we eens even een paar nuances aanbrengen.

Een immigrant is iemand die zich in een ander land wil vestigen, een inkomend landverhuizer. Een immigrant wil zich, om wat voor reden dan ook, voor langere tijd vestigen in een ander land. Om de instroom van immigranten sociaal-economisch in goede banen te leiden ontwikkelt elk land een eigen immigratiebeleid. Dat beleid bepaalt hoe dit land omgaat met immigranten, hoeveel er worden toegelaten en aan welke eisen iemand moet voldoen om het land binnen te mogen.

Een vluchteling is iemand die zijn woongebied is ontvlucht uit vrees voor geweld of uit angst voor zijn leven. Meestal komen zij uit gebieden waar oorlog dreigt of woedt, of uit staten waar grove schendingen van de mensenrechten plaats vinden.

We zien dat er momenteel grote stromen vluchtelingen onze kant uit komen. Mensen die in de meest erbarmelijke omstandigheden en uitgekleed tot op het bot, hun lot in eigen hand nemen en trachten hun lijf en leden in veiligheid te brengen. Geen immigranten dus, maar VLUCHTELINGEN!

Europa en de lidstaten weten er geen raad mee. Het ene plan na het andere wordt ontwikkelt en niets schijnt te werken. We trekken muren op en sluiten grenzen. Heerlijk die moderne tijd waarin alles zo goed geregeld is en de welvaart ongekend. Maar je kunt je afvragen of Hongarije 1956 waarbij meer dan 200.000 Hongaren gedwongen het land moesten verlaten en konden rekenen op het westen vergeten is? Dat Hongarije dus!

Nederland toont een groot hart. Er wordt op dit moment opvang geboden aan ongeveer 30.000 mensen waarvan we aan kunnen nemen dat meer dan de helft de status van vluchteling heeft. Maar we weten er geen raad mee.

Met enige weemoed denk ik terug aan 101 jaar geleden. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog sloegen veel mensen op de vlucht voor het geweld. Voornamelijk bewoners van België en Noord Frankrijk.

Er vond een volksverhuizing plaats van ruim 1 miljoen VLUCHTELINGEN. Nederlanders kwamen in actie en vingen deze mensen op, gaven hen eten, kleren en onderdak. Lees: http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/12/1642/1318/14-augustus-eerste-vluchtelingen-in-rouen en

https://nl.wikipedia.org/wiki/Belgische_vluchtelingen_in_Nederland_tijdens_de_Eerste_Wereldoorlog

Moeten we onze regeringen door laten modderen met vergaderen en plannen bedenken die niet uitvoerbaar zijn? Of moeten we, net zoals we een eeuw geleden ons hart tonen en MENS zijn?