ma-deuxieme-vie

Alles over wonen en leven in Frankrijk
Alle informatie overzichtelijk & compleet

17 juli – Bourvil.

17 juli – Bourvil.

Prétot-Vicquemare is een klein dorpje in Seine-Maritime. In 1999 telde het gehucht 134 inwoners. Hier werd op 17 juli 1917 André Raimbourg geboren. Hij was de zoon van een boer die gedurende de epidemie van de Spaanse griep tijdens de eerste Wereldoorlog overleed in 1918.

Zijn moeder hertrouwde met Joseph Menard die een boerenbedrijf had in Bourville. Het gezin verhuisde naar dit gehucht, vlak bij Dieppe, waar André zijn jeugd doorbracht in de geboorteplaats van zijn moeder.

André was een goede leerling en na zijn middelbare schooltijd, die hij met onderscheiding afrondde ging hij studeren voor onderwijzer. Het regiem aan het internaat waar hij moest verblijven tijdens zijn opleiding werkte zo verstikkend op hem dat hij na twee jaar zijn opleiding opgaf.

Hij ging terug naar huis en leek voorbestemd om boer te worden. Hij was het ondeugende kind van het zangkoor, nam iedereen op de hak en speelde grote Franse komieken na.

In zijn vrije tijd trad hij op met een muziekgroepje waarin hij mondharmonica, accordeon en cornet speelde. Maar hij viel vooral op door zijn sketches waarin hij zijn grote voorbeeld naspeelde en die hem de bijnaam “De Fernandel van Normandië” opleverde. In 1937 werkte hij als bakker in Rouen. In 1938 zag hij zijn idool Fernandel optreden in het circus in Rouen. Vanaf dat moment stond zijn besluit vast. Hij wilde acteur worden.

In 1938 werd hij opgeroepen voor militaire dienst. Aangezien hij geen zin had in soldaatje spelen, liet hij zich voorstaan op zijn talent als cornetspeler, waardoor hij in een militaire kapel kon gaan spelen.

Zijn vrienden in de kapel schreven hem in voor een wedstrijd voor de Franse radio, die hij won en waarmee hij 300 franc verdiende. Tijdens deze serie van optredens noemde hij zichzelf Andrel, naar zijn idool.

Na zijn demobilisatie in 1942 had hij tal van baantjes, hij werkte als loodgieter, loopjongen voor een trustmaatschappij en intussen vervolgde hij zijn muzikale carrière. De naam Andrel verdween en werd vervangen door Bourvil, een afgeleide van de plaats waar hij opgroeide.

Op het podium creëerde hij het type van een beetje naïeve Normandische boer met een zwarte broek en een afgedragen jas.

In 1947 brak Bourvil door bij het grote publiek. Hij speelde de chanson Les Crayons dat ook deel uitmaakte van de film La Ferme Hangmat. Vanaf dat moment ging het snel.

Bij het grote publiek zal hij vooral herinnerd worden als komisch acteur, vaak aan de zijde van Louis de Funès. De personages die hij vertolkte waren vaak zachtaardig en naïef. Het duo schitterde ook in de kaskraker La Grande Vadroulle uit 1966.

Maar hij trad ook op in films met Michèle Morgan, Brigitte Bardot en Alain Delon.

Zijn laatste grote rol speelde hij in Le Cerveau in 1969, met Jean-Paul Belmondo, Eli Wallach en David Niven.

Hij speelde in meer dan vijftig films en trad op met de groten der aarde.

Bourvil nam naast zijn werk als acteur ook nog meer dan 300 liedjes op, allemaal in de hem kenmerkende naïef-humoristische stijl.

Bourvil overleed op 53-jarige leeftijd aan de gevolgen van de ziekte van Kahler, een ziekte waar hij gedurende een lange tijd tegen had gevochten.